Wanneer ik een roman schrijf, heb ik een vaag idee van waar ik heen wil. Ik begin met een korte plot en laat vervolgens het verhaal tot me spreken. Tijdens het schrijven vind ik niks geweldiger dan van dag tot dag te ontdekken wie de personages zijn, wat ze willen, in welke richting ze zich bewegen. Ik vertel met de flarden van ervaringen die het leven mij heeft gegeven en gebruik mijn verbeelding om de gebieden te bestrijken die ik niet ken.

In deze roman heb ik uiteindelijk, zonder dat ik dat van plan was, de tegenstrijdigheden van mijn geliefde land Mexico in beeld gebracht. We gaan door een periode van zware criminaliteit, maar laten we niet vergeten dat elke natie te kampen heeft met breekpunten, uitgelokt door de paradoxen die inherent zijn aan haar geschiedenis. Nog geen tachtig jaar geleden beleefde Europa een extreem gewelddadige periode.

Kunst, weten we, geeft geen antwoorden maar stelt wel vragen en uit vragen ontstaat dialoog, het krachtigste instrument van de mens om de werkelijkheid te kunnen veranderen.

 

Guillermo Arriaga