In het voorwoord van Een veiliger oord schrijft Mantel, zoveel jaar na dato, dat ze dit boek nu niet meer zo zou kunnen schrijven. Deels omdat ze zelf veranderd is, en ook ouder is geworden, maar ook zou ze het nu niet meer zo ‘idioot ambitieus’ aanpakken. Te gast bij Adriaan van Dis en zijn tv-programma vertelde ze dat een dergelijk boek misschien alleen door een jong iemand geschreven kan worden, om vele redenen, en een daarvan is de vaak brandende behoefte van jonge mensen om de wereld te veranderen. Voorbeelden daarvan hebben we momenteel te over. 

Maar wat een geluk voor ons dat ze wel gehoor heeft gegeven aan de ambitie die ze toen voelde! Het is geen hap-slik-wegroman, ik kan alleen maar zeggen: duik erin, geef je eraan over, lees aandachtig, leer ervan, en bedenk vol bewondering bij het dichtklappen van het boek dat ze zesentwintig was toen ze het afrondde. Zesentwintig! Wat deed u tussen uw tweeëntwintigste en zesentwintigste? I rest my case.

Nelleke Geel, uitgever