Menu
_w300.png)
Een veiliger oord
Hilary Mantel
Omschrijving
Een monumentale geschiedenis over de Franse Revolutie en hoe drie jonge mannen hun idealen verder van zich af schuiven naarmate ze dichter bij de macht komen.
1789 – In Frankrijk is de staatskas leeg, er heerst hongersnood en de onvrede onder de burgers neemt toe. In deze gespannen sfeer treden drie jonge mannen op de voorgrond: Georges-Jacques Danton, vurig en energiek, en altijd platzak. Camille Desmoulins is een retorisch genie, charmant en knap, maar onbetrouwbaar en grillig. Dan is er Maximilien de Robespierre, klein van stuk, zeer ijverig, vasthoudend, en als de dood voor geweld. Als de revolutie daadwerkelijk uitbreekt en er doden vallen, is de chaos compleet.
In 1792, nog geen drie jaar later, hangt de Revolutie alweer aan een zijden draadje. De drie sleutelfiguren hebben de verslavende smaak van macht geproefd en het komt tot een confrontatie tussen de onkreukbare idealist Robespierre en de pragmatische levensgenieter Danton, waarbij Desmoulins wordt vermalen in de strijd. De duistere kant van de politieke idealen van die tijd mondt uit in de Terreur - en die is niet meer te stoppen.
Hoe cruciaal de Franse Revolutie is geweest in de Europese geschiedenis, maakt Mantel glashelder in Een veiliger oord, maar ook hoe veelstemmig de aanloop, en hoe chaotisch het verloop. In deze eerste grote, ambitieuze roman, afgerond op zesentwintigjarige leeftijd, wordt het ontzagwekkende talent van de veelbekroonde Mantel al volstrekt duidelijk.
Reacties op dit boek
'Scherpe typeringen in de eerste roman die Mantel schreef.'
‘Dat je op zo’n jonge leeftijd een monumentaal werk kunt schrijven dat van begin tot eind de lezer weet te boeien is ongelofelijk knap! (…) Hilary Mantel heeft een heel prettige, natuurlijke manier van schrijven; waar gesproken wordt, heb je de indruk zelf ter plekke aanwezig te zijn. Bij tijd en wijlen is het boek spannend, vaak humoristisch (ondanks de malaise), en de toon is luchtig.'
'Ik kan geen historische roman bedenken die zo goed is als deze, tenzij je teruggaat tot Marguerite Yourcenars Herinneringen van Hadrianus, zo'n veertig jaar geleden gepubliceerd.'
‘Mantel heeft het schijnbaar onmogelijke gedaan. (…) Een ambitieus, aangrijpend epos.'
Van de uitgever
Brief aan de lezers
'In het voorwoord van Een veiliger oord schrijft Mantel, zoveel jaar na dato, dat ze dit boek nu niet meer zo zou kunnen schrijven. Deels omdat ze zelf veranderd is, en ook ouder is geworden, maar ook zou ze het nu niet meer zo ‘idioot ambitieus’ aanpakken. Te gast bij Adriaan van Dis en zijn tv-programma vertelde ze dat een dergelijk boek misschien alleen door een jong iemand geschreven kan worden, om vele redenen, en een daarvan is de vaak brandende behoefte van jonge mensen om de wereld te veranderen. Voorbeelden daarvan hebben we momenteel te over.
Maar wat een geluk voor ons dat ze wel gehoor heeft gegeven aan de ambitie die ze toen voelde! Het is geen hap-slik-wegroman, ik kan alleen maar zeggen: duik erin, geef je eraan over, lees aandachtig, leer ervan, en bedenk vol bewondering bij het dichtklappen van het boek dat ze zesentwintig was toen ze het afrondde. Zesentwintig! Wat deed u tussen uw tweeëntwintigste en zesentwintigste? I rest my case.'
Nelleke Geel, uitgever