Een begin zou bijvoorbeeld als volgt kunnen luiden:
Donderdag 13 april 2023, begraafplaats Palamós, een dorp van achttienduizend inwoners aan de Spaanse Costa Brava. Drie personen – twee mannen, een vrouw – zijn op zoek naar een graf. Er zijn praalgraven, lange rijen met nissen en een paar grafstenen. Ze hebben geen aanwijzingen, maar hun gezond verstand zegt hun dat ze niet op zoek zijn naar een praalgraf – te weelderig – ook niet naar een nis – te volks – maar naar een grafsteen. Maar hoewel het een kleine begraafplaats betreft, is het graf onvindbaar. De vrouw zoekt snel iets op via Google, vindt een naam met een afbeelding erbij en zegt tegen de mannen: ‘Dit is de grafsteen. Hier moeten we naar zoeken.’
Ze lopen over de paden waarover ze al eerder tevergeefs hadden gelopen. Plotseling blijft een van hen stilstaan. 
‘Hier. Dit is hem.’
Hij zegt het afgemeten, alsof hij zijn enthousiasme wil temperen, alsof hij bang is dat hij het mis heeft, of juist goed. Het is een grote, zwartgranieten steen. Aan de voet liggen kunstbloemen die er nog nieuw uitzien.