Menu
De stemmen van de Pamano
Jaume Cabré
Omschrijving
Een dorp in de Pyreneeën: schoolmeester Oriol Fontelles is bevriend met de – fascistische – burgemeester Valentí Targa. De vriendschap is een dekmantel voor verzetsactiviteiten, maar zelfs Oriols vrouw weet dat niet en zij verlaat hem. Oriol wordt verliefd op Elisenda Vilabrú, een snoeiharde zakenvrouw met een wereldwijd imperium. De liefde is wederzijds, al heeft die geen toekomst.
Elisenda zweert wraak na de moord op haar vader en broer door mensen van het verzet en zij zorgt voor de benoeming van Valentí Targa tot burgemeester om die wraak te bewerkstelligen. Targa is heimelijk verliefd op haar. De gevolgen van de fatale driehoeksrelatie tussen Oriol, Elisenda en Valentí werken door tot in het heden.
De stemmen van de Pamano is een dramatische liefdesgeschiedenis en een magistraal verhaal over het lot van een handjevol mensen, door de oorlog tot tegenstanders en geliefden gemaakt.
Reacties op dit boek
'De vele tijd- en perspectiefwisselingen, de trage start en de grote omvang maken het tot een verhaal voor de echte literatuurliefhebber.'
'Deze liefdesgeschiedenis ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog is er een om nooit te vergeten. Vloeiend schrijft Cabré van de ene tijd naar de andere en weer terug; een epische roman die stroomt zoals de rivier de Pamano. Wat een meesterschap!'
‘Laat je meevoeren door de rivier de Pamano en dompel onder in deze vertelling over liefde, wraak en opkomen voor waar je voor staat. Een heerlijk en meeslepend epos dat je laat meevoelen hoe de haat en het verdriet nog decennialang kunnen voortleven.’
‘Een geweldige mix van geschiedenis en de gevolgen ervan. Het laat je niet meer los... Een must voor elke boekenkast!’
Leesfragment
De stemmen van Panamo
Je hoorde bijna niets. Het was alsof iemand de deur aaide. Die ging zachtjes open en een gehandschoende hand pakte de deurknop aan de binnenkant vast, zodat deze niet dicht zou klappen. De deur sloot met een stille zucht. Door de donkere flat bewoog een zwarte gedaante. De ogen van Joeri, die aan de duisternis gewend waren, volgden hem stilletjes.
De nieuwkomer ging de studeerkamer binnen. Het rolluik was er opgetrokken en hij vervloekte alles en iedereen. Buiten dempten sneeuwvlokken, gevolg van een plotseling opgekomen poolfront dat het landschap verkilde alsof het een graftombe was, het nachtelijke panorama. Zelfs het ruisen van de rivier was niet te horen. Hij vond het beter het rolluik niet te laten zakken, omdat niemand ooit, onder geen enkele voorwaarde, mocht weten dat hij vannacht in deze flat was geweest.
Van de uitgever
Brief aan de lezers
‘Er zijn een paar boeken die ik in het verleden heb uitgegeven die me heel erg zijn bijgebleven. De stemmen van de Pamano is er zo één. Het werd me overhandigd tijdens de Guadalajara Book Fair in Mexico en de paar dagen die ik na de beurs in Puerto Vallarta verbleef, at ik, sliep ik, zocht ik souvenirtjes uit, maar wat ik me vóór alles herinner is dat ik volkomen ondergedompeld was in dit verhaal en dat ik de eenzaamheid van hoofdpersoon Oriol Fontelles onverdraaglijk vond. Er is iets volstrekt tijdloos en universeels aan deze geschiedenis en zo’n roman verdient nieuwe lezers, volwassen geworden in de veertien jaar sinds de eerste editie.’
Nelleke Geel, uitgever