'Het idee voor Mosland dateert al van tien jaar geleden. Destijds gaf ik als vrijwilliger bijles Duits aan vluchtelingen uit Syrië. Ik vond het moeilijk dat doorgaans van hen als vanzelfsprekend werd verwacht dat ze snel zouden integreren en een nieuwe taal zouden leren, terwijl ze toch vaak getraumatiseerd waren geraakt door ervaringen uit hun verleden.

 

In die tijd deed ik ook een onderzoek waarmee ik een schrijfbeurs voor IJsland hoopte te krijgen. Toen ik vervolgens in een artikel op internet het verhaal tegenkwam van de Duitse emigrantenvrouwen in 1949, had ik mijn onderwerp gevonden. Ik wilde de eerste maanden beschrijven van een jonge Duitse vrouw in IJsland, die getekend is door de oorlog en het verlies van haar dierbaren, en in woorden vatten hoe zwaar het is om in een vreemd land aan te komen als je zware emotionele bagage met je meedraagt.
Voor mij een universeel verhaal dat actueler is dan ooit.'