Menu
_w300.png)
Linea nigra
Jazmina Barrera
Omschrijving
Linea nigra is een intieme verkenning van het moederschap en benadert de zorgen en geneugten van het hebben van kinderen vanuit verschillende inspiratiebronnen en (literaire) tradities, van Louise Bourgeois tot Ursula K. Le Guin tot het inheemse Nahua-model Luz Jiménez.
In dit unieke boek dat niet valt te classificeren – laten we zeggen deels memoir en deels manifest – schrijft ze zeer lucide en ontwapenend nuchter over haar zwangerschap, de bevalling, borstvoeding en moeder worden. Barrera trekt lijnen tussen moederschap, aardbevingen, maansverduisteringen en creatieve arbeid. Linea nigra eindigt met een hartstochtelijke oproep: kinderen baren is kunst, en kunst is kinderen baren.
Reacties op dit boek
‘Linea Nigra, een fragmentarische mix van een memoir, een essay en een bespiegeling over kunst en literatuur, is prachtig, en op geen enkele manier cliché.’
‘Barrera biedt een ontroerende studie over zwangerschap, familie, kunst en verlies in dit showstopping essay.'
'Linea nigra een memoir noemen doet het tekort – het bevat zoveel verwijzingen naar beeldende kunst, literatuur en geschiedenis dat het bijna functioneert als een bloemlezing of een meesterlijk samengesteld museum over opvoeding.'
‘Er ontstaat een gelaagd verhaal over scheppen: de verbinding tussen kunstenaarschap en moederschap – leven en dood, de nietigheid ten aanzien van de eigen creatie en andersom. Barrera laat de fragmenten het werk doen: het resultaat is intelligent, eigenzinnig en wonderschoon.’
‘Een prachtig en helder essay over de reis door de seizoenen van het moederschap dat licht werpt op de complexe en tegenstrijdige aard van de zwangerschap.'
'Ontwapenend fris en provocerend.'
Video
Jazmina Barrera over Linea nigra
Leesfragment
fragment
Ik zoek naar boeken over zwangerschap alsof het reisgidsen zijn. Handboeken, boeken over psycho-analyse, romans, gedichten of essays van zwangere vrouwen. Het kost me moeite om literaire teksten te vinden. Een vriendin vertelde me over Mary Shelley, die zwanger was toen ze Frankenstein schreef. Het was overduidelijk, en toch had ik het alle keren dat ik de roman las niet door: Frankenstein is een verhaal over de schepping van leven, over een man die niet zozeer de rol van god speelt, maar vooral die van vrouw.
Feministe Mary Wollstonecraft overleed terwijl ze het leven schonk aan Mary Shelley. Mary Shelley kreeg vier kinderen en drie van hen overleden, onder wie Clara, het meisje dat ze verwachtte toen ze het boek schreef. Het is logisch dat het moederschap voor haar op zijn minst deels een horrorverhaal was. Ik denk aan de scène uit Frankenstein waarin het monster tot leven komt en zijn schepper probeert te vermoorden, het angstaanjagende fragment dat een soort postnatale nachtmerrie is.
Het kostte dokter Frankenstein twee jaar om zijn monster te maken uit onderdelen van dode mensen en dieren. Twee jaar klinkt al redelijker: negen maanden om een compleet mens te maken lijkt me aan de korte kant.
Over deze auteur
Jazmina BarreraJazmina Barrera
Jazmina Barrera studeerde aan de universiteit van New York als ontvanger van een Fulbright Grant, ze is uitgever en mede-oprichter van Ediciones Antílope, ze publiceert al jaren werk in onder andere The Paris Review, Words Without Borders, El País en The New York Times.
Meer over deze auteur