Menu

Maskerziel
Dilan Yurdakul
Omschrijving
Al jong ervaart de hoofdpersoon in Maskerziel de tegenstellingen tussen thuis en buiten. Als juf tijdens het kringgesprek vraagt wat ze de avond ervoor gegeten heeft antwoord ze niet 'patlican' maar 'patat'. Op het VWO verpakt ze haar onzekerheid in lef. Die dubbelheid in zichzelf doet haar overal nét buiten vallen. De spanning thuis is om te snijden, maar haar kennismaking met toneelspelen blijft een schot in de roos. Het theater wordt haar anker.
Om aan het ouderlijk huis te ontsnappen gaat ze studeren, en al snel komt haar grote droom om actrice te worden uit. Eindelijk wordt ze door iedereen gezien, maar ze voelt zich eenzamer dan ooit. De weg terug wordt ingezet, stukje bij beetje herstelt ze het contact met de familie, de kudde waar ze zich van had afgekeerd. Haar grootvaders dood betekent een kantelpunt, en ze leert langzaam haar maskers af te leggen en met mededogen te kijken naar waar ze vandaan komt, om zo ook zichzelf beter te begrijpen.
Yurdakuls autobiografische roman Maskerziel getuigt zowel van veel inzicht in de verscheurdheid van velen die een moeder- en vaderland hebben als van een grote autonomiteit als auteur.
Video
Muzikale bookperformance 'Maskerziel'
Reacties op dit boek
‘Dit boek zuigt je naar binnen. Het is een vertelling waarnaar je wil blijven luisteren.’
‘Yurdakuls autobiografische roman getuigt zowel van veel inzicht in de verscheurdheid van velen die een moeder- en vaderland hebben als van een grote autonomie als auteur.’
‘Geen dure woorden, geen omwegen, maar zinnen récht op de lezer af. Propvol zielenroerselen zitten ze, maar ze lijken geschreven zonder gêne.’
‘Dilan Yurdakul beschikt over een vlijmscherpe, een muzikale, een cynische, een humoristische, een buitengemeen fijne pen. Rake observaties, indringende waarnemingen, poëtische passages tillen Maskerziel bij momenten ver boven de middelmaat uit.’
Video
Op bezoek bij de drukker: Dilan krijgt het eerste exemplaar van Maskerziel
Leesfragment
fragment
Ik ben tot schaap opgevoed. Ik ben opgevoed om als een schaap te lopen, om als een schaap te eten en om als een schaap te denken. Ik ben opgevoed om altijd klaar te staan, om de gewoonte te omarmen en om de routine die eeuwenlang onderhouden wordt niet te verbreken. De routine waarop we overleven.
Ik besloot geen schaap meer te zijn. Ik besloot niet meer te denken voor het grote schaap, maar voor mezelf. Voor mezelf en voor geen enkel ander schaap. Ze haatten mij en begonnen te duwen. Eerst naar links, toen naar rechts. En toen het duwen ophield, lieten ze mij alleen staan. Ik mocht het verder zelf uitzoeken. Ik dacht echt dat ik dood zou gaan.
Over deze auteur
Dilan YurdakulDilan Yurdakul
Dilan Yurdakul is vanwege haar achtergrond geboeid door de wrijving tussen vrijheid en identiteit, tussen autonomie en gemeenschap. Ze komt tot het menselijke door de mechanismen en ideeën over onszelf af te pellen. Centrale thema’s hierin zijn familie, conditioneringen, migratie en wording tot een vrije zelf.
Meer over deze auteur