Menu
_w300.png)
Het schaarse licht (e-book)
Nino Haratischwili
Omschrijving
‘Hier staan we, het trio dat is ontsnapt, dat de sprong naar het heden heeft gemaakt, wij, de overlevenden die proberen verder te leven in plaats van al diegenen wie het niet was vergund en die op deze foto’s voor altijd jong zullen blijven.’
Na de langverwachte onafhankelijkheid breekt er chaos uit in de jonge Georgische staat. Tussen de vochtige muren en de betoverende houten balkons in de binnenstad van Tbilisi sluiten eind jaren tachtig van de vorige eeuw vier meisjes vriendschap: de naar vrijheid hunkerende Dina, het intelligente buitenbeentje Ira, de romantische Nene, het nichtje van de machtigste crimineel van de stad, en de gevoelige Keto. De eerste grote liefde, die alleen in het geheim mag bloeien, het oplaaiende geweld in de straten, de stroomuitval, de heroïne die het land overspoelt, en de verscheurdheid van een jonge democratie in burgeroorlog – hun vriendschap trotseert alles, tot een onvergeeflijk verraad en een tragische dood hen ten slotte toch uiteendrijven.
Pas in 2019, bij een grote fototentoonstelling ter ere van hun dode vriendin, zien ze elkaar in Brussel terug. De foto’s laten hun geschiedenis zien, die tegelijk de geschiedenis is van hun land, een intieme terugblik, die hen dwingt de sluier over het verleden op te lichten – en het lijkt of er vergeving mogelijk is.
Nino Haratischwili vertelt over een verloren land en een verloren generatie, een revolutie die haar eigen kinderen opeet, over liefde en verraad en een onvoorwaardelijke vriendschap tussen vier vrouwen.
Reacties op dit boek
‘Een boek met een wrede actualiteit.’
‘Van de romans die ik tot nog toe van Haratischwili heb gelezen, is dit verhaal over de vriendschap tussen de vier jonge meisjes Ira, Nene, Dina en de vertelster Keto in het post-Sovjet Georgië de beste, want het maakt historische achtergronden inzichtelijk en is heerlijk om te lezen.’
‘Een waanzinnig goede roman. Haratischwili schuwt de complexe wereldgeschiedenis niet, ze weeft die als vanzelfsprekend door het verhaal en maakt ook dingen die ver van ons afstaan invoelbaar.’
‘Het leest als een gruwelijk voorspel van de oorlog in Oekraïne, die we momenteel meemaken.’
Leesfragment
Tbilisi, 1987
Het avondlicht speelde in haar haar. Het zou haar lukken, zo meteen zou ze ook die hindernis overwinnen, met haar hele gewicht tegen het hek duwen tot het nog maar zwak weerstand bood en licht kreunend meegaf. Ja, ze zou die hindernis niet alleen voor zichzelf, maar ook voor ons drieën doorbreken en zo voor haar onafscheidelijke vriendinnen de weg vrijmaken naar het avontuur.
Een fractie van een seconde hield ik mijn adem in. Met wijd open ogen keken we naar onze vriendin, die zich tussen twee werelden bevond: Dina’s ene voet stond nog op de stoep van de Engelsstraat, de andere stak ze al in de donkere binnenplaats van de Botanische Tuin; ze zweefde tussen het geoorloofde en het verbodene, tussen de prikkel van het onbekende en de monotonie van het vertrouwde, tussen de weg naar huis en het waagstuk. Zij, de moedigste van ons vieren, opende voor ons een geheime wereld, waartoe alleen zij ons toegang kon verschaffen, omdat hekken en schuttingen voor haar niets betekenden. Zij, van wie het leven in het laatste jaar van de loden, zieke en naar adem snakkende eeuw zou eindigen aan een strop, in elkaar geflanst van het touw van een gymnastiekring.
Over deze auteur
Nino HaratischwiliNino Haratischwili
Nino Haratischwili (1983, Tbilisi) is romancier, toneelschrijver en regisseur. Van Het achtste leven (voor Brilka) zijn in Nederland al zo'n 90.000 exemplaren verkocht. Voor haar gehele oeuvre heeft ze in 2019 de Schillerpreis gekregen.
Meer over deze auteur